Zastosowanie pary wodnej w pożarnictwie

Ogień jest niezwykle niszczycielską siłą. Kiedy na swojej drodze znajdzie podatne na spalenie substancje, poddaje je totalnej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może objąć prawie wszystkie znane nam materiały – ciała stałe, ciecze i gazy. W zależności od spalanego materiału do poskramiania pożarów stosuje się różne środki gaśnicze. Najpopularniejszym jest oczywiście woda. Jednak nie w każdym przypadku można się nią posługiwać. W pożarach używa się również dość często piany czy proszków.

Mniej znanym faktem jest wykorzystywanie pary wodnej do dławienia ognia i zapobiegania jego rozprzestrzeniania się. Mniejsza popularność pary wynika prawdopodobnie z tego, że można ją stosować jedynie w pomieszczeniach zamkniętych i do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako środek gaśniczy (ang. steam fire extinguishing)  nie nadaje się na przykład do gaszenia płonących lasów. Nie oznacza to, że nie można z niej korzystać podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest skutecznym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w pomieszczeniach służących do suszenia drewna, jednak metraż tych miejsc nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych.

Proces gaszenia parą polega na podawaniu jej pod ciśnieniem w rejon pożaru. Dzięki temu następuje rozrzedzenie gazów palnych unoszących się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego rozwój, a po paru minutach gaśnie ogień. Parę stosuje się nie tylko do gaszenia pożarów ciał stałych, ale też cieczy i gazów. I w tych przypadkach ogień musi się szerzyć wyłącznie na obszarze zamkniętym. W terenie otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako środek gaśniczy.

Comments are closed.